Jan Kiszka

Jan Kiszka herbu Dąbrowa był litewskim magnatem i politykiem, synem Stanisława Kiszki oraz Anny z Radziwiłłów. Po śmierci ojca odziedziczył rozległe majątki. Uczył się w Bazylei i Zurychu, a po podróżach do Włoch, Francji i Hiszpanii wrócił do kraju, gdzie zarządzał swoimi dobrami. W 1569 roku, jako krajczy wielki litewski, podpisał akt unii lubelskiej. Wspierał Stefana Batorego w wojnie z Rosją, dostarczając 500 żołnierzy i dowodząc nimi.

Kiszka propagował ruch braci polskich w swoich posiadłościach. W 1570 roku ufundował ariańską drukarnię w Węgrowie, gdzie wydano traktat Piotra z Goniądza. Drukarnia została później przeniesiona do Łoska. Kiszka był związany z Węgrowem, a do założonych przez niego ośrodków braci polskich należały również Iwie, Lubcz, Nowogródek i Kiejdany. Pełnił urzędy kasztelana wileńskiego i wojewody brzeskolitewskiego. Był także drukarzem. Zmarł 9 lipca 1592 roku w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Jan Kiszka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.