Jan Reisner

Jan Reisner, polski malarz, architekt, geometra i geograf, urodził się w 1655 roku we Lwowie, a zmarł 9 sierpnia 1713 roku w Węgrowie. Około 1678 roku związał się z dworem Jana III Sobieskiego. Wraz z Jerzym Szymonowiczem-Siemiginowskim otrzymał stypendium na studia malarstwa i architektury w Rzymie i Paryżu. Obaj zostali członkami Akademii św. Łukasza w Rzymie, a w 1682 roku Reisner otrzymał jej nagrodę w dziedzinie architektury. Po powrocie do kraju został profesorem szkoły wilanowskiej i uczestniczył w dekorowaniu rezydencji królewskiej w Wilanowie.

W 1699 roku uzyskał od Augusta II przywilej jako królewski geograf i geometra. Po 1702 roku pracował jako geometra na dworze Jana Dobrogosta Krasińskiego w Krasnem i Węgrowie. Prawdopodobnie współpracował przy budowie dwóch węgrowskich kościołów; został pochowany w tamtejszym kościele farnym. Do zachowanych dzieł Reisnera należą między innymi „Jutrzenka” w pałacu w Wilanowie i „Kazanie św. Jana Chrzciciela” w kościele kamedułów na Bielanach w Krakowie.

Na podstawie artykułu „Jan Reisner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.